Kiraz Dudaklarına Yapışıp Kalıcam

Şu Epiphone dot studio'yu aldığımda semi-hollow gitar ne demek, öğreneli bir hafta olmuştu. İçi oyuk demekmiş. Müzik dükkanalrına bakındım, cepteki para gibi, seçenekler de sınırlı. Yumuşak birşeyler çalmak istiyordum. Çıkayım balkona, howling wolf çakması blues şarkıları çalayım sabahın kör vakti, komşularla kavga edeyim istiyordum. İkinci el gitarların içinden gözüme kestirdiklerini araştırırken şu video çıktı:

dedim tamam, budur, içi oyuklu olsun. Sanki gitarı alınca, direkt çalacaksın.

Bu gitar, Gibson'un meşhur Gibson ES-335 jazz gitarının fakirler için budanmış versiyonu olan Epiphone Dot'un daha fakirler için budanmış versiyonu. çakmanın çakması. Zaten bu müzik aletleri meselesine aklım ermiyor, "lan ne pahalı" dediğim şeyler "alt seri, ekonomik" vs. diye geçiyor. Bu konuya sık sık, oldukça ve yeteri kadar değineceğim.

Bu emektar acemiliğimi attırdı. gövdesini cilaladım, elektronik aksamını yeniledim, pasını temizletim, kopuğunu lehimledim, çiçek gibi oldu zaman içinde. en önemlisi pikaplarının ikisini de Seymour Duncan Jazz ve 59'larla değiştirdim ki gitardan fazla oldu masrafı. Gerçekten "benim" gitarım yani. Kıymetini anlayacak birinin çıkacağını da sanmıyorum, işler planlandığı gibi giderse ne satarım ne veririm. Kiraz kırmızı gövdesi yeter heykel niyetine.