Seneler Önceki Kitaplardan Kazınmış Sayfalar

 

Akademiyle ilişkisini keser kesmez orta avrupa'ya yerleşmişti. Şehir merkezine yakın, gotik mahalle sınırında, artık pahalılığından dolayı yerel halkın değil, paralı yabancıların oturduğu tarihi bloklardan birinde yaşıyordu. İşinde nadiren rastlanılan bir iradeyle açgözlülüğüne yenilmemiş, şu anki hayatına yetecek kadarını elde ettikten donra, göze batmadan piyasadan çekilmişti. 

"Sana akşamüstü faks olarak gönderecek". Demişti yeni profesörü. Faks mı kaldı?

O modellik işini de kaybettikten sonra Kaliforniya'nın çekiciliği kalmadı. Kısa İskandinavya macerası, özendiği kuzey ülkelerinin ne kadar evcilleştiğini dehşetle keşfettiğinde son buldu. Dünya hem şımarıklığını kaldırsın hem de hayret verici olsun istiyordu. 

Savaş tarihi kütüphanesi, tarihi silahlar koleksiyonu, maketlerle savaş taktiği oyunları... Bir yeğenin hayallerindeki dayıydı. Hele ki doğum gününda taktik poligonda hareketli atışa götürüyorsa. 

Alien Dünyasının Demode Teknolojileri

Alien rol yapma oyununda, bir yandan yıldızlarası seyahat mümkünden bir yandan hala, petrol gibi fosil yakıtların kullanımda ve hatta uğrunda çatışacak kaday kıymetli olduğunu görüyoruz. O vakit insanın kafasında, yıldızlararsı seyahati mümkün kılacak enerji kaynaklarının yanında "yanma" gibi verimsiz bir teknolojinin neden hala kullanımda olduğu sorusu beliriyor. 

Buna sebep olan yazarların tembelliği miydi yoksa fizik bilgisi yetersizliği mi emin değilim. Bir petrol gezegeninde geçen "Destroyer of the worlds" senaryosunun yazarlarının daha önce Alien öyküleri yazdığını düşününce, belki de ben bir açıklamayı atlamışımdır. 

Kendi versiyonumda bu meseleyi yıldızlararası seyahati çok masraflı ve uzun süre planlanması gereken bir teknolojiye çevirerek çözdüm. Dünyamda yıldızlarası seyahat, şimdiki uzay projelerine benzer şekilde uzun hesaplar ve her hesaba göre seyahat araçlarının baştan tasarlanmasıyla gerçekleşiyor. Bu yüzden sürekli başvurulacak, güncelik hayata inebilecek bir teknoloji değil. Bu, özlediğimiz makina yağı dolu, metalin bile kıymeten bindiği, yer sorunu yaşanan, fosil yakıtlarla dönen Alien ortamını teknik olarak yaşatıyor. 

Yıldızlararsı seyahatin uzun çalışmalar gerektirmesinin, bazen yıllar süren  projelere bağlı olmasının bri avantajı da, "sefer" mantığı üzerine kurulu senaryolara olanak vermesi. Ortaçağ öykülerinde rastlanabileceği gibi, bir seferin haberinin alınması, hazırlıklarının merakla beklenmesi, düşmanların buna göre strateji belirlemeye çalışması, mümkün mertebe gizli tutulması politik/ casusluk senaryolarına da kapı açıyor. 

Alien RPG oyununun henüz yalnızca sinematik senaryoları piyasaya sürüdü. Uzun soluklu, Campaign dedikleri türden bir senaryoya oturmak isteyenler için, bir yıldızlararası yoluluk planı çevresinde gelişen entrikalar canavarlardan görece uzak karanlık bir bilim kurgu macerasına güzel zemin olacaktır

. 

Midsommer ve İsveç'in Yeni Ruhu

 

Film Hårga komününde geçiyor, bunu bir kenara koyalım. Yana da hårgalåten açalım. 

Film Danni'nin toksik ilişkisi üzerinden açılıyor ve lime lime, "mutlu" finaline doğru işliyor. Christian ailesini yakın zaman önce kaybetmiş ve hala yasını atlatamamış Danni'yi öylece bırakıp gidecekken, Danni onunla gelmeyi öneriyor ve zor zamanında tek başına kalmak istemediği için yapışkan ve istenmeyen kadın ilan ediliyor. Danni hakkındaki seyirci yargısı filmin sakince diğer tarafa ikna eden anlatımı sonucu "sorun çıkartan kaprisli kadın"dan, elinden geleni yapıp hor görülen kadın'a dönecek. Aynı yol arkadaşlarının akibetlerinin jump-scare sahnelerle değil, isveç sukunetinde dehşete dönmesi gibi. 

Horga komünü bir İsveç karikatürü aslında. Karikatürler abatıya sığınır, bu minimalizme sığınmış. Tüm mekanlar salt işlevsellik ve sadelik üzerine kurulmuş. Ne lazımsa var, yeterli, inanılmaz düzenli ve derli toplu. Buna rağmen, nasıl oluyorsa askeri bir disiplinden, militer bir auradan ziyade, ferahlık ve özgürlük vaad eden bir peri masalı sunuyorlar. İsveç ruhu ne deseler bu derdim. 

İsveç kırsalına yakışır şekilde, film boyunca bizim beş Amerika'lı dışında gelen giden olmuyor. Kuzey isveç'de otoyolun sol şeridinde arabayı durdurup inip kenarda fotoğraf çekip binmelerimiz geldi aklıma. Hele ki ülkenin en büyük bayramı olan Midsommer'da kır yolları boşalmışken.

Filmin adı yaz dönümüne denk gelen bu en kutlu günden geliyor. İsveç geleneklerine göre Midsommerda ailenin tüm üyeleri birbirlernin saçlarına taze ağaç dallarından yapılmış taçlar takarlar, özellikle kadınlar ve çocuklar beyaz, bazen geleneksel kıyafetleri giyerler. Kasaba, köy merkezlerine maypole kurulur, erkekler bir güç gösterisi olarak o sırığı dikmekle uğraşır, daha sonra çocuklar çevresinde döner. Genç kadınlar arasından Midsommer güzeli seçilir. Banliyölerinde 31 çeken göçmenler "isveç öldü" falan derken üst orta sınıf atadan isveç'li kendi arazisinde, köyünde, adasında bunlarla eğlenir.

Harga'daki şenlikler de kökü pagan festivallerine dayanan ve hala devam eden bu kutlamaların benzeri. İşler yavaş yavaş sarpa sardıkça, Christian üzerinden "göçmen"lerin oranın refahına ortak olmak için tüm tuhaflıklara göz kapayıp yanlışlara koşulsuz onay vermesine de şahit oluyoruz. Kendisinden damla damla uzaklaştığımız Christian bunu elbette arkadaşlarını da satarak yapıyor. Zaten hiçbir karakteri tam olarak sevmememiz için hepsi belli bir dengede tanıtılıyor. 

Büyülü ve açılmayan bir trafik sıkışıklığını anlatan 2000'lerden bir isveç filminde toplumun tıkanmışlığı bir çocuğun kurban edilmesiyle çözülüyordu. "Yaşlılardan kurtulmak" son 20 yılın isveç söylemine daha uygun sanki. komündeki anaerkil hava, erkeklerin hermofrodit giysilerinin vurgusu da. 

Filmin temposu rahatsızlık vermek için koştur koştur çekimler yapmak gerekmediğinin dersi olmuş. İlk yarıdan sonra finale kadar gidecek akibetleri iyi kötü çözmüş oluyoruz. Tek merak konusu Christian'ın komüne olası kabulü.

Danni'nin gerçek ailesini bulma töreni  hakkında: hårgalåten en bilinen isveç halk ezgilerinden biridir ve gençlerin danslarına alınmayan şeytanın, bir kemancı kılığında, büyükler gittikten sonra eğlenceye  geçleri büyüleyip, öldürene kadar dans ettirmesini anlatır. Dans eden kadınları bir bir düşüp son kalanın kraliçe ilan edilmesi, komüne de adını veren bu hikayeye göndermedir. 

Bu hikayeyi 90'larda genelde kürt hikayeleri yazan karikatür Ender Özkahraman, Leman dergisinde resmetmiş ancak şemame bilmeyen cinin halaycıları öldürmesi diye uyarlamıştır. Tahminen isveç'e sığınmış kürt arkadaşlarından duydu. Kapanış notu da bu olsun. 

Ucuz Pedal Piyasasında Kıyım Var

 Amazon `basics` diye pedal çıkarttığından beri piyasası küçülen Behringer,  pazarlamasını, yıllar önce satın aldığı TC Electronics markasına kaydırdı. TC Electronics pedalları hem daha rahat bulunuyor, hem de fiyat düşürdü. Berhinger, Çin'de "Behringer City" diye üretim kasabası olan, dev bir firma. Amazon bunu bile eziyor işte. 

Amazon Basics pedalları naylon torbada geliyormuş. Pedalların o eski büyüsünden nerelere. Acaba "ikonik" diye satılan pedalların ne kadarının fiyatını hakettiğini de soruyor insan. JHS Pedallarının sahibinin, bir programında söylediği gibi, olan orta büyüklülteki butil pedallara ya da BOSS gibi devlere değil, ucuzlara oluyor. 

Berhinger'in pedalları da uyduruk değil bu arada. Çoğu BOSS pedalların malzemesi, lehimi uyduruk kolnları . Belki de bu pedal işi fazla efsaneleştiriliyor. Dünyada her türü için 4-5 tane şematik dolanıyor hepsi bunların türevi. 

Bu arada, mevcut kurla, youtube yorumcularının "inanılmaz ucuz, çöpten topladığımız parayla aldık" dedikleri alt segmentler bile 290 liraya geliyor. (35 dolar.) Bu yüzden Amazon'a pedalların havasını söndürdüğü için kızamıyorum. 

Değişmeyişler Kitabı II- Güçlü Hisler

 Önemsediğim şeyler:

Dürüstlük. Saklamayı ve yalanlamayı farketiğimde kendimi kaybettiğim oluyor. Kandırılmak, en fazla sinirimi bozan şey. 

Hayatında yaşayamadıkları yüzünden eziklik yaşayan, karşıyı bastıran, yaşayanı kötüleyenler. Çirkin olduğu için seçilmemiş, bunu hazmetmekten aciz olduğundan  toplum normlarına, kültüre, kendisi dışında ne varsa ona laf atan, ego kavgasını büyük ve başkalarının yararına bir dava gibi satmaya çalışan kadın, adam. Çocuğunun enerjisini kıskanan, bunun yansıtmasını çocuğun lehineymiş gibi satan ebeveyn. Partine çağırmadığın, annesine anneni aratarak kendini davet ettiren, hediyeni pastanı kıskanan çocuk. Çocuğu yapamadı diye diğer çocuğun başarısını küçümseyen anne. 

Ruhsuzlar, tutkusuzlar. Herşey iyi gibi yapanlar, geçti gitti sanıp senin de geçip gitmeni bekleyenler, içi yanmayanlar. Dişleri parlamayanlar, ortalık kırılmasın dökülmesin diye hayallerini çöplüğe kaldıranlar. "artık böyle napalım"cılar, "çocuk oldu yapamayız"cılar. "cık cık"cılar. Bırak bulduğun cevapları, sorduğun soruları bile asla aklından geçiremeyecekler 

Çatışamayanlara kızgın değilim. Sadece üzülüyorum. Politik konularda atıp tutup karşısına insan olarak çıkınca fikrini bile söyleyemeyen, susan, "susturdum" lafını yiyip oturan. Kafa sallayan onaycılar. Her boka "dinlemeye değer" çakanlar. 

Siktir çekenlere büyük saygım var. Aklından medya, ortam, moda, politik doğrucu leş kabuller dışındaki opsiyonları geçirip kararını kendi verenlere saygım var. 

Remedios - Power Training 12 hafta sonu

 

İkidir programda olmamasına rağmen kulplu gülle resmi koyuyorum. Program sadece barbel ve bambıla izin veriyor. Sonundaki bazı karın egzersileri yerine, tek kolla kapılan kulplu gülle hareketlerini tercih ettim. 

12 haftaının sonuda oldukça zorlandım. Bunda her zaman tek tekrar ağırlığını arttırmamın payı var. Hayatımda ilk defa 12 haftalık bir programı 14 haftada da olsa bitirdiğime memnunum. Ne kadar sıkılırsam sıkılayım kendimi sıkıp sonunu getirdim. Geçirdiğim (sporla ilgisiz) sakatlıktan sonra bir süre dönebileceğimi sanmıyorum. hedefim gelecek sene aynı zamanda tekrar bitirip karşılaştırmak.